Tuesday, February 22, 2011
hiromi- time's up!
Yazsam hüznün çoğu gidecek, azı kalacak. Ki kesip koparmaya yarayan da azı dişleri değil midir? Dün bu dişlerle kemirdim kendi kalbimi. O kadar sertti ki anlatamam. Bir an hiç kopmayacak sandım, biraz da gururlandım taş gibi yürek diye. Nihayet ısırabildiğimde farkettim tadı acıydı!
Anneannem turşuların arasına bir iki tane de minik, acı biberlerden atar. Acısı ötekilere de sinsin diye. Çünkü bu acının inanılmaz bir lezzeti vardır. Benim kalbin acılığı da keşke böyle olsaydı. Ama çok inanıp beklediğim için sinme kısmı tastamam olmuş! Çiğnerken anladım; azı dişlerim sızlıyordu!
gizem pınar 22.02.11 17.42
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment